Ludwik Markowiak urodzi\u0142 si\u0119 w 1921 roku w Rauxel ko\u0142o Dortmundu. Jego ojciec by\u0142 g\u00f3rnikiem i dzia\u0142aczem spo\u0142ecznym polskiej emigracji na terenie Westfalii. Po przy\u0142\u0105czeniu w 1922 roku cz\u0119\u015bci G\u00f3rnego \u015al\u0105ska do Polski, rodzina osiedli\u0142a si\u0119 w Tarnowskich G\u00f3rach. W mie\u015bcie tym Ludwik Markowiak rozpocz\u0105\u0142 edukacj\u0119 szkoln\u0105, zako\u0144czon\u0105 uzyskaniem matury tu\u017c przed wybuchem wojny. We wrze\u015bniu 1939 roku jako ochotnik wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w dzia\u0142aniach wojennych, po ich zako\u0144czeniu wst\u0105pi\u0142 do konspiracji kierowanej przez koleg\u0119 z harcerstwa Franciszka Blachnickiego. W czasie wojny skierowany zosta\u0142 na roboty przymusowe do Bytomia. Po jej zako\u0144czeniu uzyska\u0142 tytu\u0142 magistra historii na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie i w 1947 roku rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 nauczyciela historii w Pa\u0144stwowym Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnym w Lubli\u0144cu. W 1955 zosta\u0142 dyrektorem szko\u0142y, kt\u00f3ra kilkukrotnie zmienia\u0142a swoj\u0105 nazw\u0119, a dla wi\u0119kszo\u015bci kojarzona jest z dzia\u0142aj\u0105cym w niej liceum og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym. Funkcj\u0119 dyrektora plac\u00f3wki Ludwik Markowiak pe\u0142ni\u0142 do 1981 roku. W tym czasie nast\u0105pi\u0142 dynamiczny rozw\u00f3j szko\u0142y, kt\u00f3rej dzia\u0142alno\u015b\u0107 uznawana by\u0142a przez w\u0142adze o\u015bwiatowe za wz\u00f3r do na\u015bladowania. Sta\u0142o si\u0119 to przede wszystkim za spraw\u0105 pracowito\u015bci i aktywno\u015bci nowego dyrektora oraz kierowanego przez niego zespo\u0142u nauczycieli.\u00a0 Ludwik Markowiak na wiele lat zwi\u0105za\u0142 ze szko\u0142\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107 lokaln\u0105, a wsp\u00f3\u0142praca ta przynosi\u0142a szereg korzy\u015bci. R\u00f3wnocze\u015bnie plac\u00f3wka przez niego zarz\u0105dzana zapewnia\u0142a wykszta\u0142cenie na bardzo wysokim poziomie, a jej absolwenci bez \u017cadnych problem\u00f3w kontynuowali edukacj\u0119 na studiach wy\u017cszych, nierzadko osi\u0105gaj\u0105c kariery naukowe. Uczniowie Ludwika Markowiaka osi\u0105gali r\u00f3wnie\u017c czo\u0142owe lokaty w konkursach oraz olimpiadach na szczeblu wojew\u00f3dzkim i centralnym. W latach 1977-1981 szko\u0142a zdobywa\u0142a czo\u0142owe lokaty w konkursie „Klubu Otwartych Szk\u00f3\u0142” na szczeblu wojew\u00f3dzkim i centralnym. Praca Ludwika Markowiaka na rzecz \u015brodowiska lokalnego m.in. w Zarz\u0105dzie Powiatowym Towarzystwa Rozwoju Ziem Zachodnich w Lubli\u0144cu, w Wojew\u00f3dzkiej Radzie Narodowej w Katowicach, czy Polskim Zwi\u0105zku Filatelistycznym, przynosi\u0142a mu uznanie oraz liczne nagrody, odznaczenia i podzi\u0119kowania. W 1972 roku, gdy przypada\u0142a 700 rocznica za\u0142o\u017cenia Lubli\u0144ca, Ludwik Markowiak przygotowa\u0142 scenariusz pochodu, w kt\u00f3rym uczniowie szko\u0142y w barwnym korowodzie zaprezentowali histori\u0119 miasta i regionu. Wielu mieszka\u0144c\u00f3w wspomina to wydarzenie do dnia dzisiejszego. W 1981 roku otwarto w szkole przygotowan\u0105 przez niego we wsp\u00f3\u0142pracy ze \u015brodowiskiem kombatanckim Izb\u0119 Pami\u0119ci i Tradycji Narodowej, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 miejscem spotka\u0144 i przekazywania warto\u015bci patriotycznych m\u0142odym pokoleniom. Szczeg\u00f3lnie wyeksponowano w niej posta\u0107 harcerza Konrada Ma\u0144ki oraz histori\u0119 74 G\u00f3rno\u015bl\u0105skiego Pu\u0142ku Piechoty.<\/p>\n\n\n\n
Szanownemu Jubilatowi by\u0142o dane \u017cy\u0107 i pracowa\u0107 w czasach dla naszej polskiej historii skomplikowanych i nie\u0142atwych oraz do\u015bwiadczy\u0107 wielu trud\u00f3w z tym zwi\u0105zanych. Wsp\u00f3\u0142pracownicy Ludwika Markowiaka charakteryzuj\u0105c jego codzienn\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z gronem nauczycieli zapisali o nim nast\u0119puj\u0105ce s\u0142owa: \u201eW pracy z zespo\u0142em pedagogicznym by\u0142 zwolennikiem szeroko poj\u0119tej tolerancji. Uznawa\u0142 w ca\u0142ej rozci\u0105g\u0142o\u015bci prawo wszystkich nauczycieli do w\u0142asnego \u015bwiatopogl\u0105du, do w\u0142asnych przekona\u0144 spo\u0142eczno-politycznych, do stosowania w pracy zawodowej metod zgodnych z ich stanem wiedzy i z w\u0142asnym sumieniem – z jednym tylko zastrze\u017ceniem – by dzia\u0142ania te s\u0142u\u017cy\u0142y dobru powierzonej ich opiece m\u0142odzie\u017cy i dobru szko\u0142y. Tych praw nauczycieli do post\u0119powania zgodnie z ich osobowo\u015bci\u0105 i sumieniem broni\u0142 wielokrotnie przed zarzutami kierowanymi pod jego adresem przez \u00f3wczesne w\u0142adze o\u015bwiatowe i polityczne\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Ludwik Markowiak w 1981 roku przeszed\u0142 na emerytur\u0119, lecz w dalszym ci\u0105gu pracowa\u0142 w niepe\u0142nym wymiarze godzin a\u017c do 1991 roku. W 1994 roku ukaza\u0142o si\u0119 drukiem jego opracowanie zatytu\u0142owane \u201eLublinieckie Gimnazjum w latach II Rzeczypospolitej 1922-1939\u201d, kt\u00f3rym zapocz\u0105tkowano wydawanie \u201eLublinieckiego Pami\u0119tnika Pedagogicznego\u201d. W tomie drugim tego wydawnictwa, w 1997 roku, ukaza\u0142 si\u0119 wywiad z Jubilatem. Zatytu\u0142owano go \u201e\u017bycie dla szko\u0142y\u201d. Ludwik Markowiak w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b opisa\u0142 w nim swoj\u0105 prac\u0119: \u201eBy\u0142a to naprawd\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107 od pierwszego wejrzenia. Lublinieckie liceum sta\u0142o si\u0119 moim drugim domem, a raczej pierwszym, jak to zawsze podkre\u015bla\u0142a moja rodzina i najbli\u017csi. Pracowa\u0142em w tej szkole codziennie od 7.30 do 20.15 z ma\u0142\u0105 przerw\u0105 obiadow\u0105 a\u017c do emerytury. Poza bowiem liceum m\u0142odzie\u017cowym szko\u0142a prowadzi\u0142a liczne plac\u00f3wki kszta\u0142cenia doros\u0142ych. W domu by\u0142em wi\u0119c go\u015bciem. Tu w szkole zostawi\u0142em swoje najlepsze lata. Do tej szko\u0142y zawsze wraca\u0142y moje my\u015bli, o sprawach szko\u0142y i jej problemach rozmy\u015bla\u0142em cz\u0119sto pod\u015bwiadomie, nawet wtedy, gdy opuszcza\u0142em jej mury, aby wykorzysta\u0107 sk\u0105py czas, kt\u00f3ry po pracy pozosta\u0142 do mojej dyspozycji. Zosta\u0142em lublinieckiemu liceum wierny. Nigdy nie zmieni\u0142em miejsca pracy\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Sk\u0142adaj\u0105c jeszcze raz szanownemu Jubilatowi z okazji setnych urodzin wyrazy szacunku i podzi\u0119kowania za trud pedagogiczny, oddajmy g\u0142os jego wsp\u00f3\u0142pracownikom: \u201eDokonania dydaktyczno-pedagogiczne dyrektora Ludwika Markowiaka s\u0105 zobowi\u0105zuj\u0105cym przes\u0142aniem dla nast\u0119pnych generacji nauczycieli lublinieckiego Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cego im. Adama Mickiewicza i powierzonej im m\u0142odzie\u017cy. Legenda dyrektora Ludwika Markowiaka jest ci\u0105gle \u017cywa i taka te\u017c zapewne pozostanie na wiele lat!\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Sebastian Zi\u00f3\u0142ek<\/p>\n\n\n\n Z tej okazji sk\u0142adamy Panu Profesorowi szczere \u017cyczenia wszelkiej \u017cyciowej pomy\u015blno\u015bci, dobrego zdrowia oraz szcz\u0119\u015bliwych chwil w gronie najbli\u017cszych. Dzi\u0119kujemy za wieloletni\u0105 prac\u0119 w Mickiewiczowskiej Szkole \u015aredniej, przede wszystkim za kierowanie plac\u00f3wk\u0105 w latach 1955-1981. Z okazji tego jubileuszu chcemy przypomnie\u0107 biografi\u0119 i dokonania Pana Profesora Ludwika Markowiaka. Ludwik Markowiak urodzi\u0142 si\u0119 w 1921 roku… ![\"\"](\"https:\/\/mickiewicz.net.pl\/am\/wp-content\/uploads\/2021\/06\/Markowiak1-1024x612.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/mickiewicz.net.pl\/am\/wp-content\/uploads\/2021\/06\/Markowiak2-1024x685.jpg\")
<\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":1891,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1890","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-bez-kategorii"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mickiewicz.net.pl\/am\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1890","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mickiewicz.net.pl\/am\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mickiewicz.net.pl\/am\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mickiewicz.net.pl\/am\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mickiewicz.net.pl\/am\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1890"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/mickiewicz.net.pl\/am\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1890\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1906,"href":"https:\/\/mickiewicz.net.pl\/am\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1890\/revisions\/1906"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mickiewicz.net.pl\/am\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1891"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mickiewicz.net.pl\/am\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1890"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mickiewicz.net.pl\/am\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1890"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mickiewicz.net.pl\/am\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1890"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}